تبلیغات
بایــد گـفت .... - قرنطینه ای12 ساله و به درد نخور!
درباره ما
دوستان
آخرین مطالب

 
پیامبر اكرم(ص): بهترین شما نرمخوترین شما به اطرافیان و بزرگوارترین شما به زنان است.

افسران - قرنطینه ای12 ساله و به درد نخور!

اگر بخواهیم تنها یک حساب اجمالی کنیم،هر دانش آموز ایرانی از بدو ورود به پایه اول دبستان تا زمان دریافت مدرک فارغ التحصیلی از دبیرستان،در هر سال تحصیلی با در نظر گرفتن حداقل آمار، در هفته 1.5 ساعت درس با موضوع آموزش قرآن و تعلیمات دینی در مقاطع تحصیلی می گذراند.اگر با سیستم آموزشی فعلی حساب کنیم،هر دانش آموز تا پایان دوره متوسطه باید 12 سال در مدارس به تحصیل علم مشغول شود.حال 12 سال تحصیلی معادل 108 ماه است! در صورتی که باز هم بخواهیم آمار را کاهش دهیم، 100 ماه را در نظر بگیرید! اگر هر هفته 1.5 ساعت درس مطالعات دینی یا هر عنوانی با موضوع دین و قرآن داشته باشیم و حتی از ساعات پرورشی نیز چشم پوشی کنیم.،در ماه می شود 6 ساعت و در 100 ماه می شود 600 ساعت !!!

این مدت زمان بسیار قابل توجه است.حال قسمت پر اندوه ماجرا اینجاست که با وجود این همه زمان آموزشی و خرج هزینه بیت المال ،اکثر دانش آموزان پس از پایان تحصیلات نه می توانند قرآن را بدرستی بخوانند،نه چیزی از اصول عقاید و معارف می دانند و نه از احکام دینشان آگاهی لازم را دارند.اکنون این میان یک تناقض آشکار و غیرقابل پنهان کردن بین میزان ساعات آموزشی تعلیمات دینی و خروجی این کلاس درسی وجود دارد.آموزش و پرورش با این همه ساعت آموزشی که در اختیار دارد ، چه استفاده ای از آن می برد؟ اشکال کار از کجاست؟!

حقیقت این است که فرزندان این کشور 12 سال از عمرشان را در مدارسی می گذارنند که بی تعارف هیچ چیزش حساب شده نیست،از ساعت های آموزشی اش گرفته تا کتاب های درسی اش.این همه زمان دانش آموزان در اختیار نظام آموزشی است و در عوض آموزش و پرورش 12 سال تحصیلی آنان را در قرنطینه ای به درد نخور نگه می دارد و سپس بدون جامعه پذیر کردن ، وارد اجتماع می کند.

اگر از اشکالات سیستم آموزش و پرورش بگذریم و تنها بر روی نحوه ارائه درس تعلمیات دینی توجه کنیم،به نظر می رسد یکی از علل این ناکامی، ضعف آموزش و پرورش در شناخت افراد متقاضی تدریس و گشوده بودن درهای مدارس به روی همه افراد برای تدریس این درس در مدارس و سهل انگاری در مراحل پذیرش داوطلبان است و این امر نشان دهنده لزوم بازنگری در ملاک های جذب افراد به مجموعه وزارت آموزش و پرورش و بهبود منزلت فرهنگیان می باشد.البته در سالیان اخیر آموزش و پرورش برای جذب معلمان اکثراً از فارغ التحصیلان دانشگاه های وابسته به خود بهره می برد و به همین خاطر لازم است تا در پذیرش این دانشجویان با نهایت توجه و دقت عمل کرد تا شایسته ترین افراد که دغدغه آنان تدریس و ارائه علم به محصلین است وارد این دانشگاه ها شوند و برای حضور بین دانش آموزان پرورش یابند.البته در این میان بعضی دانشجویان دانشگاه های فرهنگیان نیز دل خوشی از سطح علمی دانشگاه و واحدهای مصوب درسی ندارند و معتقدند که در طول این سالها به دانشجویان فن بیان و کلاس داری و نکات تربیتی به میزان لازم آموزش داده نمی شود و مورد توجه قرار نمی گیرد و با این وضعیت معلمان آینده مدارس در جذب و ارتباط گیری با دانش آموزان به مشکل بر می خورند.

علت بعدی این است که بسیاری از معلمان دینی ما از متد آموزشی روز آگاهی ندارند و با همان روش های دهه ها و یا حتی قرن های گذشته و بدون استفاده از ابزارهای نوین آموزشی به تدریس می پردازند و مجموعه آموزش و پرورش هم این ضرورت را احساس نمی کند که با این وضعیت معلمان فردای کشور در جذب و ارتباط گیری با دانش آموزان به مشکل بر می خورند و این امر لطمه جدی به یادگیری و تربیت دانش آموزان وارد می کند. جروم برونر،روانشناس صاحب نظر در عرصه علوم تربیتی معتقد است:«مهم نیست که شاگردان چه می‌آموزند بلکه مهم این است که چگونه می‌آموزند

متاسفانه در اکثر کلاس ها کار گروهی وجود ندارد و معلم متکلم وحده کلاس می باشد و تنها معیار ارزشیابی نیز همان روش منسوخ شده حفظ نمودن کتاب درسی است.دانسته های برخی معلمان نیز بروز نیست و نمی تواند پاسخگوی شبهات و سوالات دانش آموزان باشد و آموزش و پرورش اقدامات جدی برای تامین محتوایی و ارتقای اطلاعات دبیران انجام نمی دهد.ثمره این سیستم بعضاً فارغ التحصیلانی هستند که حتی با بهترین نمره ها قبول شده اند اما بعد از چند سال کمترین آموخته ها را به یاد می آورند و گاهاً نحوه برخورد و تدریس معلمان به طوری بوده که پس از اتمام تحصیل با فضاهای مذهبی و مساجد و قرآن نه تنها مانوس نیستند بلکه بیگانه شده اند.

در کنار همه این ها،در چند سال اخیر هم شاهد تست محوری در بسیاری از مدارس مقطع متوسطه خصوصاً مدارس استعداد های درخشان و غیرانتفاعی هستیم .آنچه برای بعضی معلمان دین و زندگی مهم است ،این است که دانش آموزانش بتوانند در کنکور درصد بالایی از تست ها را پاسخ بدهند و رتبه بهتری کسب کنند و کاری با انتقال مفاهیم ندارند، فقط در مباحث کتاب متمرکز شده اند و فرصت اندیشیدن و تحلیل را از دانش آموزان می گیرند.البته قسمت هایی از کتاب را هم که از آن در کنکور سوال مطرح نمی شود،لطف نموده و به دانش آموزان خود می گویند که بر روی آن قسمت ها خط بزرگی بکشند تا مبادا آن مطالب را بخوانند و مدیران این مدارس هم به دنبال دبیرانی هستند که بتوانند تست زنی را به بهترین شکل به دانش آموزان آموزش دهند تا پس از کنکور تعداد عکس های بنر جلوی مدرسه شان هر چه بیشتر باشد.در دیدگاه این دانش آموزان هم درس دین و زندگی علم نیست،بلکه وسیله ای است برای رسیدن به هدفی به نام کسب رتبه برتر کنکور و برایشان فرقی نمی کند که چه کتابی برایشان تدریس شود.البته باید اظهار داشت که در مدارس کشورمان کم نیستند معلمان دلسوز و متعهدی که دغدغه آنان تربیت و آموزش دانش آموزان به بهترین شکل است و دانش آموزانی که با علاقه و احساس مسئولیت در کلاس های دین و زندگی حضور فعال دارند که اینجا آنان مورد خطاب ما نیستند.

ضعف های اظهر من الشمس نظام آموزشی آشکار و غیر قابل انکار است ولی اسف بارتر این است که  هیچ اقدام عملی و موثر در راستای اصلاح عیوب وکیفیت بخشی این وضعیت انجام نمی شود و به نظر صاحب نظران و محققان این عرصه اهمیت لازم داده نمی شود و اگر این روال ادامه پیدا کند ،همچنان باید شاهد معیوب بودن چرخه سیستم آموزشی کشور باشیم.

سخن کوتاه کنیم که در حال حاضر با افزایش هجمه فرهنگی جبهه مقابل ،نحوه فعالیت های فرهنگی و تدریس درس دین و زندگی در مدارس خوب نیست و هر چه زودتر باید چاره ای اندیشید و امیدواریم این روال که دانش آموزان پس از ساعت ها حضور در کلاس های درسی دین و زندگی ،نه چیزی از «دین» می فهمند و نه می توانند از آموخته هایشان در «زندگی» بهره ببرند، اصلاح پیدا کند.یاد جمله زیبا و گهربار امام علی(ع) می افتم که در نامه 31 نهج البلاغه خطاب به امام حسن مجتبی(ع) فرموده اند:«إنّما قَلْبُ الحَدَثِ كالأرضِ الخالِیه ما اُلقِیَ فیها مِنْ شیءٍ قَبِلَتْهُ ، فبادَرْتُكَ بالأدبِ قبلَ أن یَقْسُوَ قلبُكَ و یَشتغِلَ لُبّكَ»

دل نوجوان همچون زمین خالى است كه هر چه در آن افكنده شود مى پذیرد ؛ از این رو، من پیش از آن كه دلت سخت و فكرت مشغول شود به تأدیب و تربیت تو پرداختم.

منبع : نکته های ناب 




:: مرتبط با: جنگ نرم و قلم و نظامی و..... ,
:: برچسب‌ها: دانشگاه فرهنگیان , درس دینی , دانش آموز , معلم , تدریس درس دینی , ضعف دین ,
ن : مهدی منتظری
ت : 16 اردیبهشت 94
ارسال به لینکدین   افسران   ارسال به گوگل پلاس  
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
موضوعات
کلیپ ها
نویسندگان
آرشیو مطالب
برچسب ها
روی عکس ها کلیک کنید